
Ωρίων
Ο κυνηγόςΟ λαμπρότερος αστερισμός του χειμωνιάτικου ουρανού, με τα τρία αστέρια της «ζώνης» του.
▶ Άνοιγμα στην εφαρμογή (με χάρτη, δέντρο, κουίζ και αγαπημένα)
Καταγωγή και πλαίσιο
Ο αστερισμός περιλαμβάνεται στους 48 αστερισμούς του Πτολεμαίου (2ος αι. μ.Χ.) και είναι σήμερα ένας από τους 88 επίσημους αστερισμούς της Διεθνούς Αστρονομικής Ένωσης.
Μύθοι
Ο μύθος
Ο Ωρίων ήταν γιγάντιος κυνηγός, κατά την επικρατέστερη παράδοση γιος του Ποσειδώνα. Στην Οδύσσεια (5.121–124) τον σκοτώνει η Άρτεμη με τα βέλη της, ενώ στον Κάτω Κόσμο ο Οδυσσέας τον βλέπει να κυνηγά ακόμα (11.572–575).
Κατά τον Άρατο (634–646), ο Ωρίων προσέβαλε την Άρτεμη και εκείνη έστειλε έναν σκορπιό που τον τσίμπησε θανάσιμα. Γι' αυτό, όταν ανατέλλει ο Σκορπιός, ο Ωρίων δύει.
Στον ουρανό
Λαμπρότερα αστέρια του είναι ο Ρίγκελ και ο ερυθρός Μπετελγκέζ. Στα δυτικά του βρίσκεται ο Ταύρος με τις Πλειάδες, που κατά τον μύθο καταδίωκε.
Παραλλαγές
- Ως μητέρα του αναφέρεται η Ευρυάλη, κόρη του Μίνωα. Για τον θάνατό του υπάρχουν διάφορες εκδοχές: από τα βέλη της Άρτεμης, από τον σκορπιό που έστειλε η Άρτεμη ή, κατά άλλους, η Γαία.
Πηγές
- Όμηρος, Οδύσσεια 5.121–124, 11.572–575 ✓ επαληθευμένο
- Άρατος, Φαινόμενα ✓ επαληθευμένο
- Ψευδο-Ερατοσθένης, Καταστερισμοί
- Υγίνος, Περί αστρονομίας, βιβλίο 2