Ελληνική Μυθολογία

Ωρίων
Sidney Hall, Urania's Mirror (1824) · Public domain · Wikimedia Commons
Αστερισμοί

Ωρίων

Ο κυνηγός

Ο λαμπρότερος αστερισμός του χειμωνιάτικου ουρανού, με τα τρία αστέρια της «ζώνης» του.

▶ Άνοιγμα στην εφαρμογή (με χάρτη, δέντρο, κουίζ και αγαπημένα)

Καταγωγή και πλαίσιο

Ο αστερισμός περιλαμβάνεται στους 48 αστερισμούς του Πτολεμαίου (2ος αι. μ.Χ.) και είναι σήμερα ένας από τους 88 επίσημους αστερισμούς της Διεθνούς Αστρονομικής Ένωσης.

Μύθοι

Ο μύθος

Ο Ωρίων ήταν γιγάντιος κυνηγός, κατά την επικρατέστερη παράδοση γιος του Ποσειδώνα. Στην Οδύσσεια (5.121–124) τον σκοτώνει η Άρτεμη με τα βέλη της, ενώ στον Κάτω Κόσμο ο Οδυσσέας τον βλέπει να κυνηγά ακόμα (11.572–575).

Κατά τον Άρατο (634–646), ο Ωρίων προσέβαλε την Άρτεμη και εκείνη έστειλε έναν σκορπιό που τον τσίμπησε θανάσιμα. Γι' αυτό, όταν ανατέλλει ο Σκορπιός, ο Ωρίων δύει.

Στον ουρανό

Λαμπρότερα αστέρια του είναι ο Ρίγκελ και ο ερυθρός Μπετελγκέζ. Στα δυτικά του βρίσκεται ο Ταύρος με τις Πλειάδες, που κατά τον μύθο καταδίωκε.

Παραλλαγές

  • Ως μητέρα του αναφέρεται η Ευρυάλη, κόρη του Μίνωα. Για τον θάνατό του υπάρχουν διάφορες εκδοχές: από τα βέλη της Άρτεμης, από τον σκορπιό που έστειλε η Άρτεμη ή, κατά άλλους, η Γαία.

Πηγές

  • Όμηρος, Οδύσσεια 5.121–124, 11.572–575 ✓ επαληθευμένο
  • Άρατος, Φαινόμενα ✓ επαληθευμένο
  • Ψευδο-Ερατοσθένης, Καταστερισμοί
  • Υγίνος, Περί αστρονομίας, βιβλίο 2

Όλες οι καρτέλες · Άνοιγμα στην εφαρμογή