Ελληνική Μυθολογία

Νύξ
Sappho Painter (original work), Metropolitan Museum of Art (photograph), User:Pharos (original upload), User:Michael Aur · CC0 · Wikimedia Commons
Πρωταρχικές θεότητες

Νύξ

Η Νύχτα

Η προσωποποίηση της νύχτας, παιδί του Χάους. Στη Θεογονία γεννά μόνη της πολλά αρνητικά πρόσωπα: Θάνατο, Ύπνο, Μοίρες, Νέμεση και άλλα.

▶ Άνοιγμα στην εφαρμογή (με χάρτη, δέντρο, κουίζ και αγαπημένα)

Καταγωγή και πλαίσιο

Γεννήθηκε από το Χάος (Θεογονία 123).

Λατρεία

Η λατρεία της είναι περιορισμένη. Ο Παυσανίας περιγράφει τη Νύχτα με τον Ύπνο και τον Θάνατο στην Κιβωτό του Κυψέλου (5.18.1).

Μύθοι

Τα παιδιά της Νύχτας

Κατά τον Ησίοδο η Νύχτα γέννησε χωρίς σύντροφο τον Μόρο, την Κήρα, τον Θάνατο, τον Ύπνο, τη φυλή των Ονείρων, τον Μώμο, την Οιζύ, τις Εσπερίδες, τις Μοίρες, τις Κήρες, τη Νέμεση, την Απάτη, τη Φιλότητα, το Γήρας και την Έριδα (Θεογονία 211–232).

Η Νύχτα κατοικεί στον Τάρταρο και συναντά την Ημέρα στο κατώφλι. Όταν η μία βγαίνει, η άλλη μπαίνει.

Ο Δίας φοβάται τη Νύχτα

Στην Ιλιάδα (14.256–261) ο Ύπνος καταφεύγει στη Νύχτα για να γλιτώσει από τον θυμό του Δία, αφού ο Δίας ξύπνησε και κατάλαβε ότι ο Ύπνος τον είχε νανουρίσει για χάρη της Ήρας. Ο Δίας, λέει ο ποιητής, δεν τόλμησε να πειράξει τη Νύχτα, «που δαμάζει θεούς και ανθρώπους».

Παραλλαγές

  • Ο ορφικός μύθος κάνει τη Νύχτα πολύ πιο σημαντική αρχή του κόσμου. Στον Αριστοφάνη (Όρνιθες) η Νύχτα γεννά το αυγό από το οποίο βγαίνει ο Έρως.

Πηγές

  • Ησίοδος, Θεογονία 123–125, 211–232, 744–757 ✓ επαληθευμένο
  • Όμηρος, Ιλιάδα 14.256–261 ✓ επαληθευμένο
  • Παυσανίας 5.18.1 ✓ επαληθευμένο

Όλες οι καρτέλες · Άνοιγμα στην εφαρμογή