Τύχη

Άγνωστος · Attribution · Wikimedia Commons

Δευτερεύοντες θεοί

Η θεά της τύχης

Η προσωποποίηση της τύχης. Στον Ομηρικό Ύμνο στη Δήμητρα αναφέρεται ως μία από τις Ωκεανίδες, κόρες του Ωκεανού και της Τηθύος.

▶ Άνοιγμα στην εφαρμογή (με χάρτη, δέντρο, κουίζ και αγαπημένα)

Καταγωγή και πλαίσιο

Ωκεανίδα (Ομηρικός Ύμνος στη Δήμητρα 420), κόρη του Ωκεανού και της Τηθύος.

Λατρεία

Στη Θήβα είχε ναό, με άγαλμα που κρατούσε τον μικρό Πλούτο (Παυσανίας 9.16.1–2). Ο Παυσανίας (4.30.6) αναφέρει ότι ο Βούπαλος φιλοτέχνησε άγαλμα της Τύχης για τη Σμύρνη.

Μύθοι

Η Τύχη των πόλεων

Ο Πίνδαρος (Ολυμπιόνικοι 12) την αποκαλεί κόρη του Δία Ελευθερίου και σωτήρα, που κυβερνά τα πλοία στη θάλασσα, τους πολέμους στη στεριά και τις συνελεύσεις. Στους ελληνιστικούς χρόνους η Τύχη μιας πόλης λατρευόταν ως προστάτιδά της και απεικονιζόταν με τείχη στο κεφάλι.

Παραλλαγές

Ο Πίνδαρος τη θεωρεί κόρη του Δία. Η καταγωγή της διαφέρει από ποιητή σε ποιητή.

Πηγές

Ομηρικός Ύμνος στη Δήμητρα 417–420 ✓ επαληθευμένο
Πίνδαρος, Ολυμπιόνικοι 12 ✓ επαληθευμένο
Παυσανίας 4.30.6 ✓ επαληθευμένο
Παυσανίας 9.16.1–2 ✓ επαληθευμένο