Ελληνική Μυθολογία

Καταγωγή και πλαίσιο

Ο Ομηρικός Ύμνος στην Αφροδίτη (257–272) λέει ότι οι νύμφες των βουνών ζουν πολύ και τρώνε αμβροσία, αλλά δεν είναι ούτε θνητές ούτε αθάνατες: τα έλατα και οι βελανιδιές γεννιούνται μαζί τους και, όταν ξεραθούν τα δέντρα, πεθαίνουν και αυτές.

Λατρεία

Λατρεύονταν σε σπήλαια και πηγές. Στην Ιθάκη, η Οδύσσεια (13.103–104) αναφέρει «ιερό σπήλαιο των νυμφών που λέγονται Ναϊάδες». Στην Ιλιάδα (20.8–9) οι νύμφες των αλσών, των πηγών και των λιβαδιών έρχονται στη συνέλευση των θεών.

Μύθοι

Οι κατηγορίες

Ωκεανίδες: οι κόρες του Ωκεανού και της Τηθύος. Ο Ησίοδος λέει ότι είναι τρεις χιλιάδες και σκορπίζονται σε όλη τη γη και τα νερά (Θεογονία 362–366). Νηρηίδες: οι πενήντα κόρες του Νηρέα και της Δωρίδας, νύμφες της θάλασσας, ανάμεσά τους η Θέτις και η Αμφιτρίτη (Θεογονία 240–264).

Ναϊάδες: οι νύμφες των πηγών και των ποταμών (Οδύσσεια 13.104). Μελίες: νύμφες των μελιών, που γεννήθηκαν από το αίμα του Ουρανού (Θεογονία 187). Ορεστιάδες: οι νύμφες των βουνών (Ύμνος στην Αφροδίτη 257). Δρυάδες και Αμαδρυάδες: οι νύμφες των δέντρων, που η ζωή τους δένεται με το δέντρο τους (Ύμνος στην Αφροδίτη 264–272).

Στους μύθους

Νύμφες ανέθρεψαν θεούς και ήρωες: στον Ύμνο στην Αφροδίτη (256–258) η θεά λέει ότι τον Αινεία θα τον αναθρέψουν οι νύμφες του βουνού Ίδη.

Στα Αργοναυτικά του Απολλώνιου (1.1221–1239), όταν ο Ύλας, σύντροφος του Ηρακλή, πήγε να πάρει νερό από μια πηγή, μια νύμφη του νερού τον είδε, τον ερωτεύτηκε και τον τράβηξε μέσα στην πηγή.

Παραλλαγές

• Τα ονόματα «Δρυάδες», «Αμαδρυάδες» και «Ορεστιάδες» είναι μεταγενέστερα· ο Ύμνος στην Αφροδίτη περιγράφει τις νύμφες των δέντρων χωρίς να τις ονομάζει έτσι.
• Η διάκριση των κατηγοριών δεν ήταν αυστηρή στην αρχαιότητα.

Πηγές

• Ησίοδος, Θεογονία 187, 240–264, 362–366 ✓ επαληθευμένο
• Ομηρικός Ύμνος στην Αφροδίτη 257–272 ✓ επαληθευμένο
• Όμηρος, Ιλιάδα 20.8–9 ✓ επαληθευμένο
• Όμηρος, Οδύσσεια 13.103–104 ✓ επαληθευμένο
• Απολλώνιος Ρόδιος, Αργοναυτικά 1.1221–1239 ✓ επαληθευμένο